วันเวลา...คนหนึ่งคน

posted on 11 Jul 2010 09:07 by windwind

   บางทีตัวเราเองก็เปลี่ยนเเปลงไปเป็น

คนอีกคนที่ เราเเทบไม่รู้จัก

เเค่เพียง หวัง คาดหวัง เพื่อให้ได้มา

ในสิ่งซึ่งตนรัก และปรารถนา

จนอาจลืม หรือ นึกถึงไปเลยว่า

.....

ตัวตนในด้านดี สำนึกในส่วนดี กำลังเลือนหายไป

..."ความรัก"

ควรเป็นสิ่งที่สวยงามและสร้างสรรค์

ไม่ใช่นานวันรังเเต่จะพบเพียงความเจ็บปวด

ที่ค่อยๆก่อตัว และบั่นทอนความหนักเเน่น

ความอดทน

ไม่ใช่ เขา เธอ หรือ ใคร ที่อาจมีความผิด

เพราะความจริงเป็นเพียงฉัน

ที่ไม่อาจป้องกัน ดูแลความเป็นไปของความนึกคิด หรือกระทั่งหัวใจ

ของตัวให้เข้มเเข็ง

 

บางคนเกิดมาไม่เคยได้มี

ไม่เคยได้พบ

กระทั่งไม่เคยได้ครอบครอง

อย่าไปคิดถึงการเเย่งชิง

หรือการเอาแต่ใจตน นั่นอาจไม่เคยมี

นั่นเเหละ นั่นสิ

มันมีเหตุผลมากพอหรือ กับการทำร้าย

ตัวเอง คนที่เรารัก หรือใคร

เพื่อให้ได้มาซึ่งสิ่งที่ตนต้องการ

โชคชะตา คือสิ่งที่กำหนดว่า

นั่นเหมาะสมหรือไม่

เป็นสิ่งที่จะมีเพื่อเราหรือไม่

อาจไม่ต้องคิดดิ้นรน

ไม่ต้องคิดไปครอบครอง

อย่างฉัน

เมื่อเป็นสิ่งที่รักจริง

ก็ย่อมหยุดด้วยตัวเอง

เกรงกลัว เเละปกป้อง ปิดช่องว่างการเข้ามาของผู้ใด

เพื่อให้ผู้อันเป็นที่รัก

ได้เบาสบายใจว่า

มีเพียงเธอ คนเดียว

ที่ฉันหยุด ฉันมอง เเละคงความสำคัญอยู่

เเม้ในวันที่เราเปลี่ยนเเปลงไป

 

เเด่ เวลาที่ดีๆ ที่ไม่เคยจางหายไป

 

edit @ 11 Jul 2010 09:21:22 by wind~wind